اليعقوبي ( مترجم : آيتي )

66

تاريخ اليعقوبي ( فارسي )

هدايتكننده از محمد است ، همانا كه بزرگ ايشان بزرگوار است و برترى را شايسته‌اند ، گروهى كه آنان در ميان ما مانند آسمان برافراخته و مانند كعبه پوشيده شده يا چون قبله نصب شده يا چون خورشيد درخشنده يا چون ماه رونده يا چون ستارگان هدايتكننده يا چون درخت زيتون كه زيتونش روشنى بخشد و آتشزنه اش [ 1 ] مبارك باشد ، و محمد وارث دانش آدم و برتريهاى پيامبران است و على بن ابى طالب وصى محمد و وارث علم او است . اى امت سرگردان پس از پيمبرش ، هان كه اگر شما كسى را كه خدا پيش داشته مقدم مىداشتيد ، و كسى را كه خدا پس انداخته عقب مىانداختيد و ولايت و وراثت را در خاندان پيامبر خود مىنهاديد ، البته از بالاى سر و از زير پاى خود مىخورديد و دوست خدا نادار نمىشد و سهمى از فرائض خدا از ميان نمىرفت و دو نفر در حكم خدا اختلاف نمىكردند مگر آنكه علم آن را از كتاب خدا و سنت پيامبرش نزد اينان مىيافتيد ، ليكن اكنون كه چنين كرديد پس بدفرجامى كار خود را بچشيد و سيعلم الذين ظلموا اى منقلب ينقلبون [ 2 ] ، « و زود است كه ستمگران بدانند بچه بازگشتگاهى بازمىگردند » . عثمان نيز خبر يافت كه ابو ذر از او بدگويى مىكند و سنتهاى پيامبر خدا و روشهاى ابو بكر و عمر را كه تغيير داده و دگرگون كرده است ، ياد آور مىشود . پس او را به شام تبعيد كرد و نزد معاويه فرستاد ، ليكن ابو ذر در مجلس مىنشست و همچنان مىگفت و مردم پيرامون او فراهم مىشدند تا آنكه جمعيت شنوندگانش بسيار شدند ، و هنگامى كه نماز بامداد را ميگزارد بر دروازه دمشق مىايستاد و مىگفت : شترانى كه آتش بار دارند رسيدند ، خدا لعنت كند امر كنندگان بمعروف و رهاكنندگان آن را ، و خدا لعنت كند بازدارندگان از

--> [ 1 ] زيد در نسخه هاى ل ، ن ، و زبد در نسخه ب غلط ، و صحيح آن زند است . [ 2 ] س 26 ى 237 .